فرض کنید کسی که از سلایق غذایی من خبر ندارد میپرسد:"راستی تو قرمه سبزی دوست داری" من مورد پرسش قرار گرفته است، و باید خود را تعریف کند، مثلا من جواب میدهم :"آره! حیلی" این پیش و بیش از آنکه جوابی باشد به پرسش دیگری از من، پاسخی است به سوال ذهنی خودم از خودم. من در واقع بی آنکه در لحظات پیش از این سوال در معرض قرار گرفته ام ، پس از سوال خود را بر سر یک دوراهی میبینیم: "من به عنوان کسی که قرمه سبزی دوست دارم و من به عنوان کسی که قرمه سبزی دوست ندارم" پیش از آنکه به سوال دیگری جواب بدهم، باید یکی از این دو راه را انتخاب کنم و در واقع خود را برای خود تعریف کند.
سالهاست که من نمیتوانم خود را در برابر یک سوال به شیوه ای ثابت بازتعریف کنم، از من بپرسید :خربزه دوست داری؟ گاهی می گویم بله گاهی میگویم نه!
اما نوشتن ماجرای دیگری دارد....
اما لینک:
مجموعه ی انیمیشنهای کوتاه بوتزتو
و
